Ürünlerimin tamamını www.yersizyurtsuz.com'da okuyabilirsiniz.
sınır KAPANIŞ 1.bölüm “herkes beni aldattı” NESNENİN DURUŞU dik ve güvenliydi olduğundan olduğundan başka şey değildi kıpırdanırken ve direnirken “güller güzeldir” derlerdi güllere güzel diye bakıyorum o günlerden sonra EĞRETİ duyumsuyorum ki göl kenarında izlerken kendimi suda aslında kendimin gökyüzündeki yansımasını görüyorum her şey olanaklı ve bir sevgilinin “sonsuza dek seni seveceğim” dediğini duyuyorum gezegenden geri dönen yankıda artık kendimi önemseyeceğim kendim kadar SON “nerede durursak orada çıkıyoruz birbirimize” diyorum çünkü seni hiç öpmeyeceğim üstelik yok etmeyeceğim tozunu almayacağım bakışının beni her yerde bırakabilirsin dilerim yıldızları görebildiğim bir yer olur “yitirdim olsun yaşamak yok ki ölümü bilen varoluşta” yüreğinde nasıl yok edebilirsin ki cebinde ellerini tutuşturan iki siyah taş varken şekilli bir yüzeyin hiçbir şekline uymuyorsun bu kötü değil mi? “kötü” çıkmıyorum, içindeki telaşı farkındayım kırılmışsın ama iki parçan uymuyor birbirine bir tabloda en fazla sarhoş bir kadını biçimleyebilirsin kendin de biliyorsun “biliyorsun” eksik değil miydi her devim olmak istediğinden bir tümü tamamlayabildi mi varlığın? “sen” hep konuk olarak geldin oysa ya şimdi gözümün gördüğü her açıdasın her uzaklıkta sıkıcı değil mi? çok sıkıcı “ben” yoktum oysa kendimi başka ağızlarla yüceltirken kendime kalan kendimin olduğunu zor gördüm ve kuşkulandım kendime ait olan her şeyden “zor” devirdim kendimi böyle görmek istemiştim hep susmak en iyiydi belki de kimi zaman zor! DÜĞÜM 2.bölüm “sen de mi kırıldın? ne hoş!” KOMEDYA ne zamandır aykırı bir ses duymuyordum bir güldürünün en sivri yerinde “yüce sanat” diye bağırdı herkes güldüm gülünç değil mi gülünç değil mi değil mi gülünç? DRAM yürürken ardında kalan boşluğa baktım pervaneler dönenirken bile gövdemi sığdırdım boşluğa yalın ve soluksuz ah! kımıltısız yeni var mı? kaçıncı olduğu fark etmez sıradan, saydam ve duyarlı olsun yeter Yeter ki beni bir kez daha sorgulamasın kaç kızgınlık dokunur bana yüreğimi dokurken yeni deseniyle kaç kara yok olur içimde kaç yaşamı silerim kaça kadar sayarım en baştan? TRAGEDYA ey usta! kanım akarken yakıyor bedenimi ne zamandır vurulup düşüyorlar oysa birer birer kızgın ve huysuz taylar koşuşuyor damarlarımda yitirdim belki de aşklarımı tayların ardında değilim epeydir... üstelik yıldızlar senin bildiğin gibi de değilmiş yalnızca geceleri yokmuş bir yanılsama değil mi usta algıyla gerçek arasında körleşen doğrular yok mu? olsun yine de sana geldim aşkın bittiği yerde oturuyorsun ya bana yeter peki şimdi ne olacak? bütün soruları yüklendim desem de çözer mi? ya mutluluk? yeni denklemler mi? çok geç çok geç mi? “sen de mi kırıldın? ne hoş!” SERİM “iyi ki yoksun şimdi!”
anasayfa
www.yersizyurtsuz.com