Şair.
Nazizmin insanı, insanlık terörüyle yüzyüze getirdiği bir dönemde varolan Celan, anne ve babasını toplama kampında yitirir.
Elli yaşında acılarını Sein nehrine bırakmıştır.
Apaçık bir şiiri kurgularken, üzerini örter; üşümesin diye, korunsun diye...
uyurken şiir kendine anlatsın diye öyküsünü...
|
-
AÇIK RENKLİ
TAŞLAR havadan geçiyor, o açık
beyazlar, o ışık
getirenler.
İstemiyorlar
aşağıya inmek, düşmek,
vurmak. açıyor-
lar,
tıpkı ufak
yabangülleri gibi, öyle açıyorlar,
süzülüyorlar
sana doğru, sen benim Sessizim,
sen benim Gerçeğim-:
görüyorum seni, onları koparıyorsun
benim yeni, benim
herkese ait ellerimle, sen onları
yeniden-aydınlığa koyuyorsun, hiçkimsenin
ağlaması ve adlandırması gerekmeden.
hiç kimse'nin gülü
Çeviren : Gertrude Durusoy - Ahmet Necdet
|
